Sprookjesproject bovenbouw.

Asseroosje

Er was eens een meisje…
Het was geen gewoon meisje maar een meisje dat een toverfee als moeder had.
Daarom zag ze er altijd leuk uit en kon alles wensen wat ze wilde.
Maar op een dag was haar moeder verdwenen.
Dus moest ze bij haar lelijke gemene oom blijven.
Ze moest allemaal vervelende klusjes doen, terwijl haar oom alleen maar voor de tv zat met paprika chips.
Ze was het helemaal zat, die vervelende klusjes.
Dus besloot ze om vanavond te ontsnappen.
Die avond klom ze uit het raam en rende snel weg.
Ze hoorde buiten muziek. Ze ging op de muziek af.
Even later kwam ze bij een disco aan.
Ze ging daar naar binnen.
Toen ze binnen was zag ze zo een mooie jongen.
Hij zat op een wit paard.
De jongen kwam naar haar toe en vroeg: “Kom je samen met mij op mijn witte paard dansen?”
Asseroosje, zo heette het meisje, zei natuurlijk ja.
Toen ze even aan het dansen was viel haar cola over het witte paard heen.
De jongen vond het niet erg, want hij noemde dan zijn paard gewoon het zwarte paard.
Asseroosje zei tegen Flip, zo heette de jongen, “Mag ik vanavond bij jou slapen?”
Flip vond het goed.
Ze hadden heerlijk geslapen.
En ze leefden nog lang en gelukkig.

Van Amy

Er was eens een vent.
En dat was pas een krent.
Zijn leven draaide om geld.
Hij had een bedrijf en werd vaak opgebeld.
Maar al dat werk kon hij niet aan.
Dus hij besloot aan het knutselen te gaan.
Hij bouwde een pop van hout.
Maar de pop leefde niet, want hij gebruikte geen tovergoud.
Nee, dat vond hij te duur. Dus hij zei: “ Ik denk dat ik een brief aan de toverfee stuur’’.
De toverfee hield van goud.
Dus betalen zat erin.
Hij pakte een spuitbus goud en hij spoot op een stuk hout.
De houten pop leefde toen.
En hij begon met het werk wat hij moest doen.
Pinokkio, zo heette hij, was niet bepaald blij.
De goede fee ontdekte het.
Ze ging naar Pinokkio.
En ze zei: “Zo, zo, zo”.
Ping.
Zo Pinokkio als je liegt.
Groeit jouw neus.
En nu komt mijn plan jij vuile smiecht.
Ik zwaai met mijn toverstaf.
En baf!!!!
Een walvis eet jouw baas dan op.
En wij zoeken zijn kluis dan op.
De bewaker heeft de sleutel bij.
En nu in het verhaal kom jij.
Jij liegt zodat je neus gaat groeien.
En doe voorzichtig of we zitten in de boeien.
De sleutel steel je met je neus.
En ik doe baf met mijn toverstaf.
En de bewaker verdwijnt, dan hebben we geen gezeur.
Het geld is dan voor ons.
En de walvis krijgt een boot van hout.
En jij Pinokkio wordt van goud.
Maar hij veranderde weer in hout.
Hij kreeg houtwormen en werd niet oud.    Van Pim

De moderne reus

Er was eens een moderne reus. Hij reed op zijn sneeuwmobiel roets roets!
Van hier tot daar o was het maar niet waar.
Daar kwam Jacob al aan met zijn nieuwe hovercraft aan en reed roets onder hem door.
De reus reed achter hem aan op zijn sneeuwmobiel.
Maar Jacob liet plots zijn broek zakken en liet een wind in het gezicht van de reus, die het meteen rook.
Jacob lachte zich rot, waardoor hij botste: BOEM.
De reus stond op en rende op hem af met zijn sneeuwmobiel aan de hand.
En plots was Jacob weg.
Wat een pech voor de reus, nu was zijn maaltijd weg.
Boem hij viel voorover met zijn sneeuwmobiel over zich heen.
Dus daar was Jacob heen.
Hij was in de bonenstaak geklommen.
De reus klom in de staak steeds hoger achter Jacob aan.
Maar Jacob was niet dom want hij liet allemaal bonen vallen op de reus: RAAK.
De reus viel naar beneden boem op de grond.
Jacob pakte zijn geweer en schoot hem binnen een keer neer.
Wat een pech de tak brak af en Jacob viel op de bolle buik van de reus.
Dat brak zijn val.
En hij leefde nog lang en gelukkig.

                                     YME

Het meisje en de prins.

Er was eens een meisje en ze heette Belladonna.
Ze woonde in een groot paleis, waar ze verschrikkelijk verwend werd.
Er waren dienaren die, als ze moest plassen, een wc op wieltjes brachten.
Ze had 25 kamers voor zichzelf, van het paleis met 105 kamers.
10 van de kamers stonden vol met haar spullen:  1was een badkamer zo groot als een gemiddelde aula, 1 was haar slaapkamer met hemelbed die nog twee keer zo groot was als de badkamer. De andere 11 kamers waren vol met make-up en kaptafels. De laatste kamer gebruikte ze het meest, naast de slaapkamer. Op een dag, kreeg ze een bontjas, een nieuwe lading make-up, de glazen muiltjes van Assepoester en een klein roze hondje met een klein roze strikje.
Ze gooide alles in kamer 25 en ging zeuren om een nieuwe pony.”Pap, ik wil een nieuwe witte, jonge, mooie, schone, dure, maar bovenal lieve pony”. De vader zuchtte: ”Ik zal kijken”. Ze werd verwend met allemaal nieuwe spullen, ze kreeg een gouden wc-bril. Ze probeerde hem meteen uit, door op de bril te gaan zitten. Ze wilde net doortrekken toen haar vader riep:”Schat, kom eens”. Belladonna verwachtte dat ze nog meer cadeaus zou krijgen en rende naar haar vader toe. Die zei: “Schat, je gaat een paar nachtjes bij een prins slapen”. Belladonna keek totaal niet blij meer. Ze pakte haar koffers en de volgende ochtend vertrok ze.
Toen ze  een weekje bij de prins had gelogeerd, ontving ze een brief. In de brief stond dat haar vader en moeder in een tragisch ongeluk waren omgekomen. Ze zaten in de limousine  toen er een grote bus op hen inreed. Ze vertelde dat aan de prins en hij deed alsof hij medelijden met haar had. De volgende ochtend deed hij helemaal niet aardig meer. Ze werd weg gepest en moest klusjes doen. Ze besloot die avond nog weg te lopen. Ze pakte haar koffers en haalde snel een schoon washandje over haar betraande gezicht. Die avond ging ze, via het raam, naar buiten. Ze sprong van 2 hoog naar beneden en belandde in de rozenstruik. Ze rende het tuinpad af. De hond van de moeder van de prins, genaamd Grompie, een buldog, kwam blaffend achter haar aan. Ze rende over het tuinpad en kwam op de weg. Met groot geluk kwam er geen auto aan en ze rende naar de slootkant. Grompie kwam net niet onder de volgende auto. Hij kwam langzaam op haar af en ze viel in de  sloot. Ze dacht dat ze er geweest was, maar ze viel in een bootje. Er zat een oude man in en die nam haar mee naar zijn boshutje. Hij heette Jonathan en voedde haar op als zijn eigen kind. Zo leefden ze nog lang en gelukkig.

Julia

Er was een rare man.
Nou die kon er wat van.
Hij was stokkerig en oud en had het vele dagen koud.  
Ghepetto was het dus
Dat klopt als een bus
Hij gooide Pinokkio op het vuur en had warmte voor een uur.
De fee kwam aan en gilde.
,, Dit is niet wat ik wilde.”
Geef jij zo veel om lichaam en longen
Pinokkio was al een echte jongen.
Hier eindigt het verhaal.
Het is een waar schandaal.
Want het is griezelig voor tien.
Maar de fee is ook nooit meer gezien.  

Thijs

Prinses Shopaholic

Er was eens een prinses.
Ze heette Sofie oftewel prinses Shopaholic.
Ze woonde in een grote villa.
Het was er super de luxe mooi.
Vanaf dat ze 15 werd kwamen er allerlei prinsen vanaf de hele wereld om haar hand te vragen.
Maar niemand lukte de geheime opdracht.
Zo ging het door tot op haar 16e verjaardag.
Dus…..
In een dorpje in een ver land reed er een prins in zijn zwarte sportwagen.
Hij zong:
Zie mij hier
Op mijn edele dier humhum
Ik wacht op mijn mooie prinses
Dat maakt mij een winnares humhum
En reed verder tot de villa van prinses Sofie.
De volgende dag kwam hij aan en stapte uit.
Waar de bediende net de zooi van haar Sweetsixteenparty opruimde.
Hij liep naar de voordeur en belde aan.
Een meisje in een roze mini rokje deed open.
Oh jij bent zeker zo’n prins die mij tot huwelijk wil vragen ? zei ze.
En ze kauwde op haar kauwgom en blies een grote roze bel.
Ja zei de prins, die trouwens Philip heette, ben jij prinses Sofie?
Ja duhuh, maar uh jij wilt zeker de geheime opdracht?
Ja, zei prins Philip.
Okay het is samen met mij shoppen!
Ze keek verrukt en ze giechelde.
Prins Philip lachte ook, want hij dacht dat het een makkie werd, maar dat was het niet.
Eerst gingen ze naar de Guci en daar kreeg Philip het eerste zware tasje in zijn handen geduwd.
En zo gingen ze de hele P.C. Hooftstraat af.
Philip bezweek bijna onder de tasjes, maar toch net niet.
Toen gingen ze naar huis en Sofie zei tegen haar ouders: dit is de jongen waarmee ik wil trouwen.
Dezelfde dag trouwden ze nog.
Het werd een mooie bruiloft.
Alleen volgens Sofie was haar Sweetsixteenparty leuker.
Maar verder leefden ze nog lang en gelukkig. 

Marjolein

(sluit venster om terug te gaan naar de site van 't Kockenest.)